Καλλιτέχνες - Artplacegreece
288
page-template,page-template-full_width,page-template-full_width-php,page,page-id-288,bridge-core-2.7.0,cookies-not-set,qode-page-transition-enabled,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,qode_popup_menu_text_scaledown,footer_responsive_adv,transparent_content,qode-child-theme-ver-,qode-theme-ver-25.5,qode-theme-bridge,qode_advanced_footer_responsive_1000,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.6.0,vc_responsive
 

Καλλιτέχνες

Home > Καλλιτέχνες

Πραξιτέλης Τζανουλίνος

Ο Πραξιτέλης Τζανουλίνος γεννήθηκε το 1955 στο Φαλατάδο της Τήνου. Άρχισε τις σπουδές του στην ΠΕΣΚΤ Πανόρμου Τήνου και συνέχισε στην ΑΣΚΤ γλυπτική με υποτροφία του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου – ΠΙΙΕΤ και με δάσκαλο τον Γιάννη Παππά.

Έχει φιλοτεχνήσει έργα για δημόσιους χώρους, εκ των οποίων τα σημαντικότερα είναι: Πορτρέτο της Συγγραφέως Μέλπως Αξιώτη, Μύλοι Μυκόνου/Πορτραίτο του Ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου/Προτομή του Μουσουργού Μενέλαου Παλάντιου/Προτομή Παντελή Χορν, Δήμος Αθηναίων /Προτομή Κώστα Μπαστιά, Δήμος Αθηναίων – Ερμούπολη/Προτομή Ελίζας Γουλανδρή, Μουσείο Ανδρου/Προτομή Νικόλαου Χρηστέα, Πανεπιστήμιο Αθηνών/Προτομή Χρήστου Λαμπράκη και Τζίνας Μπαχάουερ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Φιλοτέχνησε μνημεία και ανδριάντες: Ανδριάντας του Κώστα Μουντάκη, Ρέθυμνο Κρήτης/ Άγαλμα Μανιάτισσας, Δυρός Μάνης (2002)/ Μαρμάρινο Ανάγλυφο Αθηνάς και Ποσειδώνα, Ξενοδοχείο Τιτάνια, Αθήνα/ Χάλκινο άγαλμα Κωνσταντίνου Καραμανλή, Πρώτη Σερρών (2008)/ Χάλκινη προτομή Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα, Πινακοθήκη Γκίκα – Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα (2010)/ Μαρμάρινο έργο αφιερωμένο στη εύρεση της εικόνας της Μεγαλόχαρης, Ναός Αγ. Τριάδας Φαλατάδος (2014).

Έτυχε διακρίσεων και βραβείων: Α’ Βραβείο Γλυπτικής, για το έργο Ελευθερία και Ειρήνη, Δήμος Καλλιθέας, Αθήνα (1984), Διάκριση Υπουργείου Πολιτισμού στην έκθεση 150 Χρόνια των Αθηνών, Εθνικός Κήπος, Αθήνα (1984), Βραβείο Γλυπτικής, Ακαδημίας Αθηνών, Αθήνα (1987), Α’ Βραβείο Γλυπτικής για το έργο Θεόφιλος, Δήμος Ιωλκού, Βόλος (1987) και Α’ Βραβείο για το μαρμάρινο άγαλμα Κωνσταντίνου Καραμανλή, παραλία Θεσσαλονίκης (2011).

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο Τζανουλίνος παρουσίασε έργα του στις ακόλουθες εκθέσεις: Σχέδια και Γλυπτική – Α΄ Προσωπική Έκθεση, Αίθουσα Τέχνης «Το Μαγαζί», Τήνος (1983), Σχέδια και Γλυπτική, Γκαλερί Έκφραση, Αθήνα (1985), Ζωγραφική, Γλυπτική και Χαρακτική, Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Αθήνα (1986), Θαλασσινές Εκφράσεις, Γκαλερί Έκφραση, Αθήνα (1990), Σύγχρονοι Τήνιοι Γλύπτες, Πύργος, Τήνος (1996), Γλυπτική, Γκαλερί Αδάμ, Αθήνα (2000), Διεθνής Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης, Φλωρεντία (2003), Πραξιτέλης Τζανουλίνος & Μίλτος Παπαστεργίου, Γκαλερί Έκφραση, Αθήνα (2004), Πολιτιστική Ολυμπιάδα: Ολυμπιακό Πνεύμα και Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη, Γκαλερί Αδάμ, Αθήνα (2005), Επίσκεψη στον Χαλεπά, Σπίτι των Εκθέσεων, Φαλατάδο, Τήνος (2005), Ήταν κάποτε η Πηνελόπη Δέλτα, Κολλέγιο Αθηνών, Αθήνα (2006), και Σιωπηλοί Διάλογοι, Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος – ACG Art, Αθήνα (2008), και Το Ανοιχτό Μυαλό του Λευκάδιου Χερν, Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος – ACG Art, Αθήνα (2009), Κυκλάδες: Τόποι, Μορφές, Σύμβολα, ΙΤΗΠ, Τήνος (2011), ΑRT ATHINA 2015, Γκαλερί Σκουφά.

Από το 1989 διδάσκει πλαστική και συντήρηση έργων γλυπτικής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (τέως ΤΕΙ Αθήνας). Εργάζεται στο Βρέκαστρο της Τήνου και στην Αθήνα

Χρήστος Μπληγιάννος

Γεννήθηκε στην Αθήνα  το 1986. Αποφοίτησε από τη Σχολή Μαρμαρογλυπτικής της Τήνου το 2008. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στο Β΄ Εργαστήριο Γλυπτικής, με καθηγητή τον Γ. Λάππα. Στα πλαίσια των σπουδών του, παρακολούθησε εργαστήρια Ζωγραφικής, Σκηνογραφίας και Ψηφιδωτού, ενώ έλαβε υποτροφία από το Πανεπιστήμιο του Πόρτο (FBAUP) Πορτογαλία. Το 2016 αποφοιτά από την Α.Σ.Κ.Τ.

Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Art & Artifact (Αίθουσα Τέννης «Αντί»,2021), έκθεση αποφοίτων 14-17 (αίθουσα «Νίκος Κεσσανλής» Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, 2019), Pillow Gravity (αίθουσα τέχνης έκφραση – Γιάννα Γραμματοπούλου, 2018), Common Ground (Γκαλερί Καππάτος, 2017), Tidal flow revisited (Δημοτική πινακοθήκη Πειραιά, 2017), Tidal flow (Αθήνα Μοσχάτο, 2016), Corpus Isola (Βουβάλειο Παρθεναγωγείο, Κάλυμνος 2016), Ο κήπος των γλυπτών (Ιταλική πρεσβεία Αθήνας, 2016), Η πόλη απ’ την Ακρόπολη. 3 γλύπτες κοιτούν την Αθήνα», (Αίθουσα τέχνης έκφραση -Γιάννα Γραμματοπούλου, 2014), 4 points (Duas de letra, Portugal, 2013), Αρχηγοί, Ζώα & Εργαλεία (Γκαλερί Καππάτος, 2011), Clean Art (Δημοτικά Σφαγεία Ταύρος, 2010), Ίχνη (Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, Τήνος, 2008), Μαθητές του Πύργου (Πνευματικό Κέντρο Πύργου, Τήνος, 2007).

Από το 2006, έχει εργαστεί σε μια σειρά προγραμμάτων συντήρησης κι αναστήλωσης του Υπουργείου Πολιτισμού κι άλλων πολιτιστικών φορέων, (ανασκαφή και αποτύπωση αρχαίων ευρημάτων στο Φάληρο Ι.Σ.Ν, αναστήλωση αρχαίου ναού στο Δεσποτικό της Αντιπάρου, συντήρηση κι αποκατάσταση Κάστρου Καρύταινας, ανακατασκευή Αρχαίου Θεάτρου του Διονύσου, Ακρόπολη, ανασκαφή στην Ακαδημία Πλάτωνος, συντήρηση Ρωμαϊκών Οικιών Δήλου, αναστήλωση Ναού Διός Αρχαίας Νεμέας).

Το 2018 ξεκίνησε εθελοντικά μαθήματα δημιουργικής απασχόλησης στο M.D.A Hellas, ένα φιλανθρωπικό σωματείο για τη φροντίδα ατόμων με νευρομυϊκές παθήσεις. Tην ίδια χρονιά εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και συνεχίζει ως και σήμερα.

Ζει και εργάζεται στην Νάξο.

Ευάγγελος Χατζής

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Σπούδασε στην Προπαρασκευαστική και Επαγγελματική Σχολή Καλών Τεχνών Πύργου της Τήνου (2007- 2010) και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών των Αθηνών στον τομέα γλυπτικής με καθηγητές τον Ν. Τρανό (2010-2012) και τον Γ. Λάππα (2012-2016). Στο πλαίσιο των σπουδών του παρακολούθησε εργαστήρια σχεδίου και φωτογραφίας. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις και φεστιβάλ.

Βραβεία

2008-2009-2010

Βραβείο Μαρμαροτεχνίας του Υπουργείου Αιγαίου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Έχει συμμετάσχει σε Φεστιβάλ και σε ομαδικές εκθέσεις όπως “memoires are the pixels of my life”, gallery περί τεχνών καρτέρης(2019) , «[α]γνωστοι προορισμοί κεφάλαιo ΙΙΙ: επανασύνδεση – μια δεύτερη ευκαιρία», πρώην οικία Ζαρύφη, Κυψέλη(2019), «εκλεκτικές συγγένειες», gallery έκφραση-Γιάννα Γραμματοπούλου, Αθήνα (2019), “+9 athens”, Ιερά οδός 18-20, Αθήνα (2019), – [α]γνωστοι προορισμοί κεφάλαιo ΙΙ: κέλυφος // η πολιτική της ύπαρξης, 15ο Λύκειο Αθηνών, Κυψέλη (2018), Pillow gravity, gallery έκφραση-Γιάννα Γραμματοπούλου, Αθήνα(2018), –“common ground”, Αίθουσα Τέχνης Καππάτος, (2017), “8η biennale φοιτητών”, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη(2017), “in art”, zina athanasiadou gallery , Θεσσαλονίκη(2016), «Ο κήπος των γλυπτών» , Ιταλική πρεσβεία, Αθήνα(2016), “corpus isola” , Βουβάλειο Παρθεναγωγείο, Κάλυμνος (2016), “Feel free to feel green”, στο πλαίσιο του Athens Video Art Festival, Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Ελευθέριος Βενιζέλος(2014), «Η πόλη από την ακρόπολη/τρείς γλύπτες κοιτούν την Αθήνα», gallery έκφραση-Γιάννα Γραμματοπούλου, Αθήνα(2014), “7η biennale φοιτητών”, Ίδρυμα Θεοχαράκη, (2014), “εργαζόμενοι στο βράχο/On the rocks”, Λουτρό των αέρηδων, Αθήνα(2014), “Art & the City II, city models”, City Link, Αθήνα(2011), «ίχνη…», Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, Τήνος(2008).

Εργάστηκε από το 2011 μέχρι το 2015 στην Υπηρεσία Συντήρησης και Αναστήλωσης των Μνημείων της Ακρόπολης και από το 2014 μέχρι το 2019 στην Αναστήλωση του Αρχαϊκού Ιερού του Απόλλωνα, στο Δεσποτικό Αντιπάρου.

Ζει και εργάζεται στην Τήνο.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Προσεγγίζοντας το έργο σας από τη θέση του απλού θαυμαστού της τέχνης. Επιθυμούμε, εξ αφορμής της τελευταίας σας δημιουργίας να σας θέσουμε ορισμένα ερωτήματα σχετικά με την εικαστική σας συνεργασία με ένα άλλο καλλιτέχνη.

Ερώτηση. Το παρόν γλυπτικό έργο σας σε πρώτη θέαση του υποβάλει ως μορφή με την γεωμετρική ανάπτυξη της σύνθεσης αλλά και με τη Καντίνσκεια λογική του. Η διαχείριση των χαμηλών όγκων χαράξεων επάνω στο λευκό μάρμαρο, διεγείρει τον θεατή σε συνειρμικές αναφορές στο παρελθόν. Ποια είναι η πηγή έμπνευσης για την δημιουργία της παρούσης σύνθεσης; Ποια συναισθήματα ή συνθήκες σας επηρέασαν;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΛΗΓΙΑΝΝΟΣ: Η προσέγγιση του έργου ξεκίνησε αρχικά με τη σύνθεση  γεωμετρικών σχημάτων, εξ αρχής ζητούμενο για εμένα ήταν σε αυτές τις φόρμες να πρωταγωνιστήσει η ανθρώπινη φιγούρα, στη συνέχεια μετά από αρκετά σχέδια και συζητήσεις καταλήξαμε η μορφή του να είναι αυτή της οικίας με μια ποιο αφαιρετική διάθεση.

Η επεξεργασία του μαρμάρου, το σκάλισμα μιας γεωμετρικής φιγούρας που προέκυψε μετά από  πολλές δοκιμές και σχέδια ήταν μια επιλογή η οποία θα εξυπηρετούσε και το ζητούμενο του φωτός που είχαμε συμπεριλάβει στο έργο μας, γνωρίζοντας πως το Ναξιώτικο μάρμαρο το απορροφά και το διαχέει με εξαιρετικό τρόπο. Αν και το μάρμαρο είναι ένα υλικό που όταν το αντικρίσει ο θεατής αναπόφευκτα των παραπέμπει με έργα του παρελθόντος, όπως μνημεία και γλυπτά, η διάθεσή μας ήταν  να δουλέψουμε το υλικό με την γνώση που έχουμε αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια δίπλα στα μνημεία που έχουμε εργαστεί και να δώσουμε στο έργο μας την ματιά ενός μνημείου του μέλλοντος.

Η ιδέα του έργου προέκυψε σχεδόν ασυνείδητα, η μορφή της οικίας προέκυψε λόγω των συνθηκών της πανδημίας και του εγκλεισμού μας μέσα σε αυτήν, είναι για μένα ένα έργο που στα ματιά μου παρουσιάζονται συγχρόνως η αισιοδοξία, που διαχέεται μέσα από τις φωτεινές δέσμες στο χώρο και από την άλλη η καταπίεση των μαρμάρινων επιφανειών σε αυτές.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΤΖΗΣ: Όταν άρχισε η συνεργασία μας με την Art Place Greece με σκοπό τη δημιουργία ενός γλυπτού, βρισκόμασταν ήδη μέσα στην κρίση που δημιούργησε η πανδημία covid-19. Ζώντας συνθήκες πρωτόγνωρες και αρκετά περίεργες, λόγω αυτής της κατάστασης, ξεκινήσαμε με τον Χρήστο μια κουβέντα για το τι θα θέλαμε να φτιάξουμε.

Μετά από ατελείωτες ώρες διαδικτυακών συζητήσεων (μιας και οι δια ζώσης επαφές ήταν ανέφικτες καθώς βρισκόμασταν σε καθεστώς απαγόρευσης μετακινήσεων λόγω πανδημίας) και ανταλλαγής σκίτσων και ιδεών για τη μορφή που θα θέλαμε να δώσουμε στο έργο, η οποία πλάθονταν και αναδιαμορφώνονταν μέρα με τη μέρα μέσα στο μυαλό του καθενός μας, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η μορφή που θέλαμε να δώσουμε στο έργο ήταν αυτή ενός αρχιτεκτονήματος (ίσως, εν μέρη επηρεασμένοι από τις εμπειρίες μας στις αναστηλώσεις αρχαίων μνημείων στα οποία έχουμε συν- εργαστεί κατά το παρελθόν με τον Χρήστο) και συγκεκριμένα του αρχιτεκτονήματος μιας οικίας σχεδόν αρχετυπικής.

Ενός «οίκου» που υπό φυσιολογικές συνθήκες εμπεριέχει την έννοια τις οικειότητας και προκαλεί αισθήματα όπως αυτό της ηρεμίας και της ασφάλειας, όμως στις συνθήκες που επικρατούν κατά τη διάρκεια της πανδημίας και λόγω των περιοριστικών μέτρων που μας επιβάλλονται, μεταμορφώνετε σε έναν τόπο εγκλεισμού και ανασφάλειας καθώς ζούμε μια κατάσταση η οποία μας είναι εντελώς ανοίκεια.

Ερώτηση: Ήταν επιδίωξη σας να περάσετε κάποια μηνύματα μέσα από το έργο σας; Ποια είναι αυτά;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΛΗΓΙΑΝΝΟΣ: Τη στιγμή που αποφασίσαμε πως η μορφή του έργου  θα είναι αυτή της οικίας, συνειδητοποίησα πως οι  θεατές μπορούν να ταυτιστούν με την εικόνα, η οποία δρα διαφορετικά σε νοήματα, ερμηνείες και αισθήσεις ανάλογες των εμπειριών τους.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΤΖΗΣ: Δεν μπορώ να πω πως ήταν επιδίωξη μου να περάσω κάποια μήνυμα μέσα από το έργο μας ή μάλλον θα ήταν πιο τίμιο από πλευράς μου να πω, πως δεν θα ήθελα να αποκαλύψω αν είχα σκοπό να περάσω κάποιο μήνυμα, πόσο μάλλον να αποκαλύψω πιο είναι το μήνυμα αυτό, καθώς θεωρώ πως κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό για το έργο.

Κατά την άποψη μου αν ο θεατής γνωρίζει εκ των προτέρων τις σκέψεις που έκανε ο καλλιτέχνης κατά τη διαδικασία της υλοποίησης ενός έργου, χάνεται ένα μέρος της μαγείας του έργου. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και μετά, αν δηλαδή ο θεατής μάθει τις σκέψεις του καλλιτέχνη αφού έχει ήδη δει το έργο φυσικά.

Ο κάθε θεατής αντιλαμβάνεται και βιώνει διαφορετικά πράγματα και συναισθήματα όταν στέκεται μπροστά από κάποιο έργο, και αυτό έχει να κάνει με την ψυχοσύνθεση και τα προσωπικά βιώματα του εκάστοτε θεατή.

Αν βάλουμε τον θεατή να ψάχνει να βρει όλα αυτά που διάβασε πως σκέφτονταν ο καλλιτέχνης κατά τη δημιουργία ενός έργου, νομίζω πως θα έχει χαθεί όλη η μαγεία του βιώματος του έργου από τον θεατή.

Ερώτηση: Μπορείτε να μας πείτε ποιος ήταν ο λόγος που διαλέξατε το λευκό μάρμαρο της Τήνου, το οποίο ως υλικό έχει αφενός την αίσθηση της καθαρότητας και της διαφάνειας . ταυτοχρόνως όμως έχει και τη ψυχρότητα του χρόνου. Ο λόγος επιλογής του μαρμάρου Νάξου;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΛΗΓΙΑΝΝΟΣ: Η επιλογή του Ναξιώτικου μαρμάρου έχει να κάνει με τον τόπο που ζω τον τελευταίο χρόνο. Η απόφαση να διαλέξει ο καθένας μας το μάρμαρο του τόπου στον οποίο ζει ήταν για εμάς σημεία αναφοράς μέσα στο χάρτη, που κάποια στιγμή θα βρισκόντουσαν για να ολοκληρώσουν την αρχική ιδέα.

Το υλικό αυτό με τις ιδιότητες που το χαρακτηρίζουν όπως η στιβαρότητα, η διαφάνεια, η καθαρότητα, η αντοχή του στο χρόνο, ήταν πιστεύω η ιδανική επιλογή για να δώσει την αίσθηση ενός μνημειακού έργου.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΤΖΗΣ: Ο ένας από τους λόγους της επιλογής του μαρμάρου της Τήνου από εμένα είναι καθαρά συναισθηματικός. Η καταγωγή μου είναι  από την  Τήνο και θυμάμαι, από  όταν ήμουν μικρό παιδάκι και περνούσα τα καλοκαίρια μου στο νησί, τον παππού μου, ο οποίος ήταν λατόμος, να μου διηγείται διάφορες ιστορίες για την εξόρυξη του μαρμάρου και για τα πολλά λατομεία του νησιού. Ακόμη με θυμάμαι σαν παιδάκι να παίζω χαράζοντας παιδικές “ζωγραφιές” στο εργαστήριο επεξεργασίας μαρμάρου του πατέρα μου. Αυτά τα παιδικά μου βιώματα έχουν τοποθετήσει το μάρμαρο σε ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. Αυτά τα παιδικά μου βιώματα έχουν τοποθετήσει το μάρμαρο σε ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου.

Ο άλλος λόγος για τον οποίο επιλέξαμε το μάρμαρο της Τήνου και το μάρμαρο τις Νάξου, είναι ότι εγώ τα δυο τελευταία χρόνια ζω και εργάζομαι στην Τήνο και ο Χρήστος τον τελευταίο χρόνο ζει και εργάζεται στην Νάξο. Έτσι από κοινού αποφασίσαμε ότι αυτό θα μπορούσε και θα έπρεπε να αποτυπωθεί στο έργο, δουλεύοντας ο καθένας το υλικό από τον τόπο που ζει ο καθένας την συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Ερώτηση: Όταν είδατε ολοκληρωμένο το έργο σας τι συναισθήματα σας δημιουργηθήκαν;

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΤΖΗΣ: Όταν τελειώσαμε το στήσιμο της κατασκευής και ουσιαστικά είχε ολοκληρωθεί το έργο τα συναισθήματα που μου δημιουργήθηκαν – κυριάρχησαν ήταν αυτά της ευφορίας και της ανακούφισης – ηρεμίας . Ήταν σαν κατά κάποιο τρόπο να είχαμε ξορκίσει το «κακό» και να είχαμε διώξει όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα-σκέψεις που μας είχαν δημιουργήσει οι απαγορεύσεις και ο εξαναγκασμένος εγκλεισμός των προηγουμένων μηνών που μας είχαν επιβληθεί με αφορμή την πανδημία.

Ερώτηση: Πως θα εκτιμούσατε την πιθανότητα μιας μελλοντικής συνεργασίας με τον ίδιο καλλιτέχνη ή με κάποιο άλλον για την δημιουργία ενός συλλογικού έργου τέχνης; Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΛΗΓΙΑΝΝΟΣ:  Η συνεργασία μας ήταν μια εξαιρετική εμπειρία γιατί μας έδωσε για άλλη μια φορά την ευκαιρία να συνυπάρξουμε για ένα κοινό σκοπό. Στο παρελθόν έχουμε συνεργαστεί  σε διάφορα πεδία, όπως τα αναστηλωτικά έργα, την επιμέλεια εικαστικών εκθέσεων καθώς έχουμε και μια πολύχρονη επαφή στα εργαστήρια της σχολής καλών τεχνών Αθήνας και Τήνου, όλα αυτά συντέλεσαν στο να υπάρχει επικοινωνία και σύμπνοια  για την ολοκλήρωση του έργου μας.

Μια πιθανή συνεργασία με έναν καλλιτέχνη είναι πάντα μια πρόκληση που προϋποθέτει να χτίσεις μια σχέση εμπιστοσύνης, η διαφορετικότητα της σκέψης και της εικαστικής γλώσσας πρέπει να γίνει παραγωγική και αποτελεσματική για το κοινό στόχο.

Όσον αφορά τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε, θα σταθώ στους περιορισμούς των μετακινήσεων λόγο της πανδημίας, έχοντας αυτό ως δεδομένο μας δημιουργούσε ανησυχία ως προς την ολοκλήρωση του έργου, μιας που στα πρακτικά κομμάτια (υλικά, μεταφορές) είχαν ήδη βρεθεί οι λύσεις. Τέλος, μπορέσαμε να βρεθούμε στη Νάξο και να στήσουμε το έργο μας.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΤΖΗΣ: Θα με ενδιέφερε σίγουρα μια μελλοντική συνεργασία για τη δημιουργία ενός συλλογικού έργου γιατί πιστεύω ότι μέσω της συνεργασίας και της ανταλλαγής απόψεων και ιδεών μπορούν να γίνουν πολύ ωραία και ουσιαστικά πράγματα.

Νομίζω πως το κλειδί για μια επιτυχημένη συνεργασία είναι να βρεθεί ο κοινός «τόπος» και το κοινό όραμα και να υπάρχει η διάθεση από τους συνεργαζόμενους να βάλουν στην άκρη τυχών εγωισμούς  και προσωπικές φιλοδοξίες ώστε να μπορέσει να προχωρήσει το εκάστοτε project.

Στη συγκεκριμένη συνεργασία με το Χρήστο δεν αντιμετωπίσαμε καμιά δυσκολία, όλα κυλήσαν παραπάνω από ομαλά,   ήταν θα μπορούσα να πω μια απολαυστική διαδικασία και σίγουρα θα ήθελα να ξαναβρεθούμε και να δουλέψουμε παρέα.

ΣΤΑΔΙΑ

  • ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ
  • ΥΛΙΚΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
  • ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ

  • 5

    ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ