Με αφορμή τη συνεργασία ανθρώπων από διαφορετικά πεδία όπως επιμελητές εκθέσεων, καλλιτέχνες, δύο γλύπτες καλούνται να δημιουργήσουν αρχικά ξεχωριστά, ο καθένας στον τόπο και στο χώρο του και μέσα από τη διαρκή αναζήτηση της φόρμας και του περιεχομένου της, επιχειρούν να βρουν ένα κοινό σημείο που θα είναι η αφετηρία για τις δημιουργικές εκρήξεις που θα ακολουθήσουν.

Αμφότεροι σχεδιάζουν, πειραματίζονται, προτείνουν και ανταλλάσσουν ιδέες και σχέδια, μέχρι που έρχεται η στιγμή η μορφή του έργου να έχει σχηματιστεί και να είναι αυτή της οικίας. Η επιλογή αυτή προκύπτει σχεδόν ασυνείδητα, η συνθήκες που ζουν όλο αυτό το καιρό λόγο της πανδημίας, ο εγκλωβισμός και οι περιορισμοί, μετατρέπουν ένα χώρο από καταφύγιο σε χώρο καταπίεσης και ανασφάλειας, οι παραπάνω λόγοι τους οδήγησαν να επεξεργαστούν την οικία, ένα σύμβολο με τη σημειολογία που φέρει και να ασχοληθούν τόσο με το περίβλημα όσο και με το εσωτερικό του.